Walka bokserska to pojedynek dwóch zawodników na pięści w specjalnych rękawicach, na określonych zasadach. Walka odbywa się na ringu o który jest w kształcie kwadratu o boku długości 4,3m – 6,1m (dla zawodowców) i 4,9m – 6,1m (dla amatorów).
Nad przebiegiem walki czuwa arbiter ringowy, oraz trzech (zawodowcy) lub pięciu (amatorzy) sędziów punktowych. Walki odbywają się na wcześniej zakontraktowanym dystansie, przeważnie dziesięciu rund. W boksie amatorskim są tylko trzy rundy. Jedna runda trwa 3 minuty a przerwa 1 minutę. Ponadto, zawodnicy zobowiązani są do zakładania, koszulek i ochraniaczy na głowę. Wszyscy zawodnicy muszą posiadać ochraniacze na zęby.
Zasady prowadzenia i rozstrzygania walk bokserskich zależy od jurysdykcji, od tego czy walka prowadzona jest na zasadach boksu amatorskiego czy zawodowego. W tym drugim przypadku różnice mogą równiez wynikać z federacji pod szyldem której prowadzony jest pojedynek. Łamanie reguł może doprowadzić do odliczenia punktów zawodnikowi lub jego dyskwalifikację.

Ali w walce z Frazierem – corbisimages.com

Jak kończą się walki?
KO (nokaut) – kończy walkę, gdy zawodnik zostaje powalony przez rywala i wyliczony przez sędziego do dziesięciu.
TKO (nokaut techniczny) – kończy walkę, gdy jeden z zawodników nie jest w stanie fizycznie walczyć dalej. Decyzję o zakończeniu pojedynku przez TKO może podjąć sędzia ringowy (wtedy następuje tzw. RSC – referee stopped contest), lekarz przy ringu, sam zawodnik lub jego sekundant.
Werdykt sędziowski – kończy walkę, gdy zawodnicy przeboksują pełny zaplanowany dystans (lub walkę zakończy kontuzja po 3, 4 lub 5 starciu – w zależności od federacji). W boksie zawodowym sędziowie przyznają punkty za poszczególne rundy. Jeśli zawodnik wygrał rundę, dostaje w karcie punktowej 10 punktów, a rywal 9, jeśli był remis obaj dostają po 10 punktów. Sędziowie punktowi są zobowiązani do odejmowania punktów zawodnikom za każde ostrzeżenie od sędziego i każde liczenie.
U amatorów, gdy zawodnik otrzymał silny cios sędzia ma prawo wyliczyć go do ośmiu w pozycji stojącej – jest to tzw. nokdaun (w zawodowców sędzia liczy dopiero, gdy zawodnik upadnie).
W boksie amatorskim wygrywa zawodnik, któremu sędziowie naliczą (przy pomocy specjalnego systemu komputerowego – maszynek) więcej celnych uderzeń. W boksie zawodowym, jeśli walka nie została rozstrzygnięta przed czasem, sędziowie punktowi wskazują zwycięzcę przez punktowanie poszczególnych rund.

Podstawowe reguły:

– Nie można uderzać poniżej pasa, przytrzymywać, popychać, szarpać, kopać, pluć, gryźć;
– Nie można uderzać głową, ramieniem, łokciem;
– Nie można uderzać otwartą rękawicą, “na odlew”, przegubem;
– Nie można uderzać w plecy, tył głowy, nerki;
– Nie można zadawać ciosów opierając się na linach, wykorzystując element dźwigni;
– Nie można przytrzymywać przeciwnika przy jednoczesnym zadawaniu ciosów, oraz stosować uników w taki sposób że głowa znajduje się poniżej pasa przeciwnika;
– Kiedy sędzia przerywa klincz, należy wziąć pełen krok do tyłu. Zabronione jest wyprowadzenie natychmiastowych ciosów po rozdzieleniu;
– Nie można wypluwać ochraniacza na zęby w celu odpoczynku;
– Po zaaplikowaniu przeciwnikowi knockdownu, nalezy udać się do neutralnego narożnika i odczekać liczenie sędziego
– Nie można uderzać leżącego, podnoszącego się oponenta;
– Powalony bokser ma czas do dziesięciu sekund, aby powstać i kontynuować walkę;
– Pieściarz, który dostał cios poniżej pasa ma pięć minut na dojście do siebie. W razie nie podjęcia walki po tym czasie, zostaje pokonany przez knock-out;
– W przypadku kontuzji uniemożliwiającej kontynuowanie walki, bokser który popełnił faul zostaje zdyskawlifikowany;
– Jeżeli kontuzja pozwala na kontynuowanie pojedynku, sędzia nakazuje odjęcie zawodnikowi faulującemu dwóch punktów;