Polski Związek Bokserski (PZB) – organizacja kierująca rozwojem boksu w Polsce założona w 1923 ; pierwsze polskie sekcje bokserskie zaczęły powstawać w różnych regionach kraju w latach 1920-21; w ciągu pierwszych dwóch lat powstały cztery najprężniejsze ośrodki bokserskie – w Poznaniu, na Śląsku, w Warszawie i w Łodzi.

W Poznaniu w 1921 r. zorganizowano pierwsze mistrzostwa Wielkopolski; największy wkład w rozwój boksu na terenie Wielkopolski w pierwszych latach niepodległej Polski wnieśli: F. Latowski, F. Szumnarski, M. Brencz i kpt. J. Baran.

Region Śląska jako pierwszy w Polsce zorganizował się 08.02.1923 w Śląskim Związku Bokserskim z siedzibą w Katowicach i w tym samym roku zorganizował pierwsze mistrzostwa Śląska; najwybitniejszymi działaczami na Śląsku w tym okresie byli: R. Denisch i W. Snopek.

W Warszawie w 1921 YMCA zorganizowała pierwsze nieoficjalne Mistrzostwa Polski z udziałem zawodników z Warszawy i Gdańska; pionierami pięściarstwa w stolicy byli por. L. Berski, K. Laskowski, mjr armii amerykańskiej F. Balcerkiewicz oraz E. Nowak.

Czwarty duży ośrodek pięściarstwa rozwijał się w Łodzi dzięki dużej aktywności inż. R. Kannenberga i po przeniesieniu się z Warszawy do Łodzi E. Nowaka.

Pojedyncze sekcje i kluby bokserskie powstawały również w innych regionach kraju: w Inowrocławiu powstał w 1921, założony przez Wiktora Junoszę Dąbrowskiego Kujawski Klub Bokserski; we Lwowie i w Krakowie utworzono sekcje bokserskie w ramach Akademickich Związków Sportowych.

W 1922 Związek Polskich Związków Sportowych zwrócił się do Polskiego Towarzystwa Atletycznego, by objął patronat nad nową, dynamicznie się rozwijającą dyscypliną sportu. Pod koniec 1923 W. Junosza Dąbrowski, założyciel KKB i autor pierwszego dużego artykułu w polskiej prasie na temat boksu (“Rzeczpospolita” z dn. 02.12.1922 ) opracował projekt statusu i regulaminu sportowego PZB i po konsultacji z prezesem PTA – W. Pytlasińskim zwołał zebranie konstytucyjne PZB na dzień 02.12.1923; to historyczne posiedzenie odbyło się w siedzibie redakcji “Stadionu” w Warszawie przy ulicy Szucha 22, a jego uczestnikami byli W. Junosza Dąbrowski, W. Kaczmarek ( trener w szkole bokserskiej “Knock-Out” w Warszawie ), H. Królikowski-Muszkiet (PTA), W. Kowalski (Wielkopolski Klub Bokserski Poznań ), por. K. Laskowski ( sekcja bokserska Klubu Sportowego Pentatlon Poznań), F. Latowski ( WKBP), J.W. Łada (“Knock-Out”), R. Niewiadomski ( KS Cestes Warszawa), J. Pochwalski ( AZS Kraków, Sokół Zgierz), W. Pytlasiński ( PTA), S. Samborski ( PTA), Z. Szajer ( Warszawa), F. Waliński (KKB) i jeszcze jedna osoba o której brak danych. nieobecni byli tylko delegaci klubów śląskich. Podczas zebrania konstytucyjnego dyskutowano nad statusem i regulaminem PZB, powołano również tymczasowy zarząd. Podczas Walnego Zgromadzenia 16.12.1923 przyjęto statut i regulamin oraz wybrano pierwszy Zarząd PZB z prezesem Stanisławem Samborskim na czele.

Największą zasługą pierwszego Zarządu PZB było zorganizowanie w 1924 pierwszych oficjalnych Mistrzostw Polski.   

W czerwcu 1924 wybrano nowy Zarząd PZB, a na jego czele stanął R. Niewiadomski, w tym samym roku polscy pięściarze po raz pierwszy wzięli udział w Igrzyskach Olimpijskich. 

W 1925 powstały pierwsze związki regionalne. PZB przystąpiło do struktur FIBA ( Międzynarodowej Federacji Boksu Amatorskiego ), a Z. Wende jako pierwszy Polak wziął udział w Mistrzostwach Europy.

W tym czasie boks sukcesywnie zwiększał swoją popularność w kraju, a polscy zawodnicy zaczęło się liczyć na arenie międzynarodowej. W 1937 i 1939 reprezentanci Polski zdobyli Puchar Narodów dla najlepszej drużyny Mistrzostw Europy. Po II wojnie światowej 12.07.1945 w Poznaniu odbyło się Walne Zgromadzenie PZB, reaktywujące działalność Związku. Okres powojenny, zwłaszcza lata pięćdziesiąte i sześćdziesiąte były okresem największych sukcesów polskiego pięściarstwa. Na początku lat siedemdziesiątych wystąpił kryzys organizacyjny i personalny; ze Związku odeszli działacze i trenerzy, twórcy potęgi polskiego boksu; kryzys ten odbił się również na poziomie sportowym.

źródło: Leksykon Boksu, Piotr Osmólski